اسماعيل بن محمد مستملى بخارى
1879
شرح التعرف لمذهب التصوف ( فارسى )
ص 330 ، س 1 : اختلافهم فى . . . اختلاف ايشان دربارهء اينكه او همواره آفريدگار بوده است . ص 332 ، س 9 : وَ كانَ اللَّهُ . . . خدا آمرزگار مهربان است . ص 332 ، س 12 : يكون غفورا . . . خدا آمرزگار مهربان « مىباشد » . ص 332 ، س 27 : إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ . . . او آمرزگار مهربان است . ص 335 ، س 5 : لا أُحِبُّ . . . من فروشوندگان را دوست ندارم . ص 346 ، س 12 : اعْبُدُوا اللَّهَ وَ لا تُشْرِكُوا . . . خداى را بپرستيد و انباز مگيريد با وى هيچ چيز . ص 346 ، س 25 : لا تسافروا . . . با قرآن به سرزمين دشمن نرويد . ص 348 ، س 8 : الفعل لا يتكرر . . . گفتار تكرار مىشود و كردار تكرار نمىشود و آن به اين باز مىگردد . ص 348 ، س 12 : حَتَّى يَسْمَعَ . . . تا سخن خدا را بشنود . ص 350 ، عنوان : اختلافهم فى . . . اختلاف ايشان در اينكه سخن خدا چيست ؟ ص 351 ، س 5 : إِنَّما قَوْلُنا . . . سخن ما به يك چيز ، چون ارادهاش كنيم ، اين است كه گوييم باش پس باشد . ص 351 ، س 23 : قُرْآناً عَرَبِيًّا . . . قرآنى عربى و ناكاسته ، يعنى ناآفريده . ص 351 ، س 28 : القرآن كلام . . . قرآن سخن خداست و آفريده نيست و هركه گويد آفريده است ، او به خدا كافر است .